Προσπαθώντας να βάλω μια τάξη μέσα στο σπίτι καταλήγω στο δωμάτιό τους και τους λέω με στόμφο : " Μην σαν ξαναδώ να βγάλετε ξανά το λαούτο από τη θήκη του γιατί θά΄χουμε κακά ξεμπερδέματα!!!!!!!!!"
Αυτά κάθονται και με κοιτάν σα χάνοι κάποια δευτερόλεπτα και καθώς απομακρύνομαι ακούω τον μικρό να ρωτά την αδελφή του: "Τι είναι το λαούτο;;;;"
"Δεν ξέρω, του λέει αυτή, μάλλον αυτό που φοράμε όταν κάνουμε μπάνιο!!!!"
-Μαμά, η Δέσποινα ήρθε και μου φώναξε δυνατά στ΄αυτί και τώρα δεν ακούω!!!!
-'Ελα να σου πω κάτι. Θέλεις να φας γαριδάκια;;;;
-Γαριδάκια είπες; 'Εχουμε γαριδάκια;; Ναι! Θέλω!
-Και πως το άκουσες βρε αφού λες οτι δεν ακούς απ΄αυτό το αυτί;;;
-.......άμα μου μιλήσεις.....μετά ακούω.....
-Γειά μαμά...
-Τι; Φεύγεις;;
-'Οχι, που να πάω;;
-Ε, τι με χαιρετάτε συνέχεια από το ένα δωμάτιο στο άλλο;;;;!!!! Σαν τον Λαλάκη καταντήσατε ''Σας χαιρέτισα; Δε σας χαιρέτισα!!!!"
-Γιατί μανάρι μου ξεχνάς τις τελείες στο τέλος των προτάσεων και φωνάζει η κυρία;
-Μαμά, δεν την νοιάζει την κυρία που κάνουμε αυτά τα λάθη!!!
-Ε, πώς δεν τη νοιάζει αφού σου το γράφει!
-Δεν την νοιάζει μαμά. Την νοιάζει να ξέρουμε τις λέξεις σε -ίζω.
-Το ...πρήζω δηλαδή δεν την ενδιαφέρει;;;
-Μαμάαααα.....@#@#